Chcesz schudnąć przed Sylwestrem?
Kup Teraz a 30 dniową dietę otrzymasz za darmo!
Tylko 137 zł TRIZER + indywidualna dieta
Forum Strona Główna -> GIGANCI LITERATURY -> CZESŁAW MIŁOSZ
Napisz nowy temat  Odpowiedz do tematu Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat 
CZESŁAW MIŁOSZ
PostWysłany: 12 Mar 2010 15:30
Administrator
ADMIN

 
Dołączył: 28 Maj 2005
Posty: 6575
Przeczytał: 2 tematy

Pomógł: 13 razy
Ostrzeżeń: 0/2
Skąd: Gdańsk





CZESŁAW MIŁOSZ



ur. 30 czerwca 1911 w Szetejniach, zm. 14 sierpnia 2004 w Krakowie; polski prawnik i dyplomata, poeta, prozaik, eseista, historyk literatury, tłumacz; w latach 1951–1989 na emigracji, do 1960 we Francji, następnie w Stanach Zjednoczonych; w Polsce do 1980 obłożony cenzurą; laureat Neustadt International Prize for Literature (1978) i Nagrody Nobla w dziedzinie literatury (1980); profesor Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley i Uniwersytetu Harvarda; w 1993 powrócił do kraju, członek Polskiej Akademii Umiejętności, Stowarzyszenia Pisarzy Polskich, kawaler Orderu Orła Białego; pochowany w Krypcie Zasłużonych na Skałce; brat Andrzeja Miłosza.

(...)

OKRES POWOJENNY

Po II wojnie światowej aktywnie wspierał system stalinowski w Polsce. Podjął m.in. pracę w dyplomacji komunistycznego rządu Polski w Stanach Zjednoczonych oraz Paryżu, jako attaché kulturalny. Zdając sobie jednak sprawę, że stalinowski komunizm oznaczał terror i prześladowania setek tysięcy Polaków, poprosił o azyl polityczny we Francji. Stało się to w 1951 roku, kiedy w trakcie pobytu w Paryżu zdecydował się nagle pojechać do redaktora "Kultury", Jerzego Giedroycia, prosząc o ukrycie, i zabezpieczenie jego rzeczy do czasu, gdy otrzyma azyl polityczny. Obawiano się bowiem porwania, lub innej formy sabotażu ze strony polskich komunistów. Miłosz mieszkał przez pewien czas w "Kulturze" w Maisons-Laffitte, co doprowadziło do jego wieloletniej współpracy z tym pismem. Było to jednak powodem skandalu w całej polskiej emigracji- przeciwko przyjęciu byłego komunisty protestowała nie tylko redakcja "Wiadomości" Mieczysława Grydzewskiego, ale nawet mieszkający w Maisons-Laffitte Józef Czapski, grożąc, że zerwie współpracę z "Kulturą". Już dwa lata później Instytut Literacki Giedroycia wydał "Zniewolony umysł" - książkę skierowaną do polskiej emigracji, mającą wyrazić mechanizm myślenia człowieka w demokracjach ludowych. Józef Mackiewicz nazwał ją w londyńskich "Wiadomościach" "wielkim odpompatycznieniem myśli emigracyjnej", jak podaje Witold Gombrowicz[1]. W następnych latach Instytut Literacki wydał większość dzieł Miłosza, a sam Jerzy Giedroyc nominował go do otrzymania Nagrody Nobla.

W 1960 r. Miłosz przeprowadził się do Stanów Zjednoczonych, gdzie wykładał literaturę słowiańską na Uniwersytecie Kalifornijskim w Berkeley, oraz na Harvardzie. Za granicą tworzył głównie poezję, bardzo różnorodną, choć największe uznanie zyskały jego wiersze polityczne (m.in. Który skrzywdziłeś). W PRL oficjalnie uznany za zdrajcę i renegata, został uroczyście potępiony przez Związek Literatów Polskich oraz niektórych autorów (Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego, Mariana Brandysa, Jarosława Iwaszkiewicza i Antoniego Słonimskiego).[potrzebne źródło] Do 1980 istniał zapis cenzorski, nie tylko zakazujący publikacji jego utworów, ale nawet wymieniania jego nazwiska (w sytuacjach koniecznych używano np. eufemizmu autor "Ocalenia"; pod nazwiskiem publikowano dokonane przezeń tłumaczenia, m.in. w antologii Poeci języka angielskiego [1969-1974]). Książki Miłosza były drukowane w podziemiu, przemycane z zagranicy, a dla nielicznych dostępne w działach prohibitów bibliotek uniwersyteckich. Miłosza odrzucała również część polskiej emigracji, zarzucającej mu początkowe poparcie dla przemian w Polsce i "bolszewizm".

W 1978 roku Miłosz otrzymał Międzynarodową Nagrodę Literacką Neustadt zwaną "Małym Noblem".

Stosunek władz i środowiska emigracyjnego do Miłosza zaczął się zmieniać po 1980 r., kiedy poeta otrzymał literacką nagrodę Nobla za całokształt twórczości. Rok później przyjechał do kraju, gdzie jego utwory zostały już oficjalnie wydane (choć część z nich ocenzurowano, a część mogła się nadal ukazywać tylko w wydaniach podziemnych). Stały się one natchnieniem dla rozwijającej opozycji politycznej. W 1981 r., w czasie pobytu w kraju otrzymał doktorat honoris causa Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego (promotorka: I. Sławińska), a w 1989 r. Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1990 r. Miłosz został członkiem PAU (Polskiej Akademii Umiejętności). Był członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich (otrzymał legitymację nr 1).

Miłosz był też autorem przekładów na język polski:

* W. Szekspira, J. Miltona, Ziemi jałowej Eliota, poezji Yeatsa;
* wybranych ksiąg Biblii: Księga Psalmów, Księga Hioba, Księgi pięciu megilot, Księga Mądrości, Ewangelia Marka, Apokalipsa świętego Jana; zobacz: Przekłady biblijne Czesława Miłosza

Przekładał także polską poezję na język angielski.

W 1993 r. poeta definitywnie przeprowadził się do Polski, gdzie jako miejsce pobytu wybrał Kraków, jak twierdził "najbardziej zbliżony do Wilna". W czerwcu 1996 r. za książkę Legendy współczesności uhonorowany został Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca. Dwa lata później za tom Piesek przydrożny otrzymał Nagrodę Nike.

W 1994 r. Czesław Miłosz został odznaczony Orderem Orła Białego.
Miłosz zmarł 14 sierpnia 2004 w Krakowie, przeżywszy 93 lata. Został pochowany w Krypcie Zasłużonych na Skałce.

Całość na:
[link widoczny dla zalogowanych]



*

STRONY POŚWIĘCONE CZ. MIŁOSZOWI

[link widoczny dla zalogowanych]
[link widoczny dla zalogowanych]
[link widoczny dla zalogowanych]
[link widoczny dla zalogowanych]
[link widoczny dla zalogowanych]
[link widoczny dla zalogowanych]
[link widoczny dla zalogowanych]


.


Post został pochwalony 0 razy
Zobacz profil autora
PostWysłany: 12 Mar 2010 15:33
Administrator
ADMIN

 
Dołączył: 28 Maj 2005
Posty: 6575
Przeczytał: 2 tematy

Pomógł: 13 razy
Ostrzeżeń: 0/2
Skąd: Gdańsk





        IN MEMORIAM
        Czesław Miłosz

        Professor of Slavic Languages and Literatures, Emeritus
        Berkeley
        1911–2004




Czesław Miłosz (d. 14 August 2004), Professor of Slavic Languages and Literatures and the University of California, Berkeley’s only Nobel Prize winner from the Division of Arts and Humanities, was witness to much that was central to the history of the twentieth century. He was born on 30 June 1911 in Szetejnie/Šateiniai, a small town in rural Lithuania, then a part of the Russian Empire. His parents, Aleksander and Weronika (née Kunat), were members of the long polonized lesser Lithuanian nobility. Miłosz would always place emphasis upon his identity as one of the last citizens of the Grand Duchy of Lithuania, a place of competing and overlapping identities. This stance—not Polish enough for some, certainly not Lithuanian to others—would give rise to controversies about him that have not ceased with his death in either country.

Aleksander Miłosz, an engineer, was drafted into the tsarist army during World War I, and Miłosz claimed memories of the Russian Revolution. The family decided to settle in then Polish Wilno in 1921, where Czesław Miłosz finished gymnasium in 1929 and began studies of Polish literature and finally law at the Stefan Batory University. In April 1931 he cofounded the Polish avant-garde literary group “Żagary” (a polonized Lithuanian word meaning “Brushwood”). At this time he made his first trip to Paris, where he met a distant cousin, Oskar Miłosz, a French-language poet and Lithuanian patriot, who stimulated his lifelong interest in Swedenborg and his skepticism of traditional models of Polish nationalism. In 1933 Miłosz published his first volume of poetry, and in 1934 he received the degree of master of law from the Stefan Batory University and set out on a yearlong fellowship in Paris. In 1936 Miłosz was made a commentator on literature for Radio Wilno, but he was dismissed after a year for his “leftist” views. After travels in Italy, Miłosz began to work for Radio Warsaw.

At the outbreak of World War II, Miłosz first sought refuge in Romania but then returned to Wilno, seeking a Lithuanian passport. After the seizure of the city by the Soviets in June 1940, he made his way clandestinely to German-occupied Warsaw, where he joined his future wife Janina Dłuska and became a central figure in the literary underground using the pseudonym Jan Syruć. At this point he joined a socialist underground group called “Wolność” (“Liberty”), and in 1941 he took an official job as a janitor at Warsaw University Library. During secret evening literary gatherings he became close friends with the writer Jerzy Andrzejewski, the literary critic Kazimierz Wyka, and the philosopher Tadeusz Kroński.

In January 1944 he married Janina Dłuska. After the Warsaw Uprising of August–October 1944, the couple took refuge in Cracow, in the house of Jerzy Turowicz, who would himself go on to become one of the towering figures of postwar Poland. Turowicz became the editor of the Catholic intellectual newspaper Tygodnik Powszeczny (Universal/Catholic Weekly), the most independent public voice in Communist Poland. From his “exile” in Cracow, Miłosz would take an active role in the reemerging literary life of the Polish People’s Republic.

From December 1945 Miłosz was in the Polish diplomatic service in New York, and from 1947 he was the cultural attaché in Washington. During this time he continued to publish poetry and translations in Poland. A short visit to Poland in June 1950 made clear the advancing sovietization of the country. In the fall of that year he became the first secretary in the Polish embassy in Paris. During a visit to Poland in December state authorities withheld his passport, only to return it after the intervention with Premier Boleslaw Bierut of a high-ranking Communist official, Zygmunt Modzelewski.

On 1 February 1951 Miłosz requested political asylum in France. In the May issue of the émigré journal Kultura—edited by another giant of postwar Polish culture with whom Miłosz had lifelong contacts, yet another “Lithuanian,” Jerzy Giedroyc—the poet gave one explanation for his actions: “the imitation of Soviet models had become obligatory for writers in Poland.” In 1953 Giedroyc’s Literary Institute published Miłosz’s The Captive Mind, still considered one of the most probing analyses of the allures of power for intellectuals ever written.

Miłosz continued publishing poetry and essays in Kultura while becoming persona non grata in Poland, and mostly ignored, with the exception of occasional attacks by mouthpieces of the regime like Jerzy Putrament, who was the basis for the character study for “Gamma, the Slave of History” in The Captive Mind.

In 1960 Miłosz moved to Berkeley at the invitation of Professor Francis J. Whitfield and the Department of Slavic Languages and Literatures. He quickly advanced to professor. He settled here with his wife and two sons on Grizzly Peak Boulevard, where he wrote, among other things, his Visions from the San Francisco Bay. In 1974 he received an award from the PEN Club for his translations of Polish poetry into English. A Guggenheim Fellowship followed in 1976 and an honorary doctorate from the University of Michigan in 1977. In 1978 he retired from the University, receiving the Berkeley Citation and the Neustadt International Prize for Literature for the entirety of his work.

At Berkeley, Miłosz had a devoted audience for his courses on Dostoevsky and on Polish literature. He had continued to write poetry and essays in Polish during his years in Berkeley, seeing himself very much as a poet deprived of a natural readership, writing in a little understood language, publishing mostly in the leading emigré journal in Paris for a small readership of Poles abroad, and for a growing audience of Poles in the People’s Republic who could find access to his works in clandestine editions. During these years he developed important ties with American poets, including Robert Hass, who became the translator of the bulk of his poetic work into English.

On 9 October 1980 he received the Nobel Prize for the entirety of his work, and in the spring of 1981, during the briefly legalized existence of Solidarity, he visited the People’s Republic of Poland. This was his first return to Poland since 1950, and for the first time since his defection 30 years earlier, volumes of his poetry were published in Poland. Part of one of his poems was engraved on a monument to workers slain in disturbances following the 1970 strikes on the Pomeranian coast that was erected by Solidarity in Gdansk in December 1980. With martial law in Poland in December 1981, Miłosz again became a nonperson.

The 1980s were a period of great international recognition for Professor Miłosz’s work in the West. In 1982 he gave the Norton Lectures at Harvard University and became a member of the American Academy of Arts and Letters in New York. In 1989 he received the National Medal of the Arts of the U.S. National Endowment for the Arts. His wife Janina died in 1986.

With the changes in Eastern Europe beginning in 1989, Miłosz became a regular presence in his homelands of Poland and Lithuania. He was made an honorary citizen of Lithuania in 1992 and of the city of Cracow in 1993, where he began spending the summer months with his second wife, Carol Thigpen, historian and former dean at Emory University. Miłosz was likely one of the few, but notable, Nobel Prize winners (Thomas Mann comes to mind) who wrote more, and perhaps more important things, after the award than before. He and Carol eventually came to spend the entire year in their newly chosen home of Cracow. Carol Thigpen died in August 2002. Czesław Miłosz continued to write, both poetry and prose, almost until the end of his life. He died in Cracow at age 93 on 14 August 2004. His funeral was a state event in the ancient cathedral church of St. Mary, presided over by the cardinal archbishop of Cracow and attended by important figures from Polish cultural and political life, in addition to representatives from Berkeley. His body was accompanied by thousands through the streets of his adopted city to its resting place in the Polish equivalent of Poets’ Corner in the “Church on the Rock.”


David Frick
John Connelly
Robert Hass



Za
[link widoczny dla zalogowanych]


.


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez Administrator dnia 12 Mar 2010 15:34, w całości zmieniany 1 raz
Zobacz profil autora
OSCAR VLADISLAS DE LUBICZ MILOSZ
PostWysłany: 12 Mar 2010 15:44
Administrator
ADMIN

 
Dołączył: 28 Maj 2005
Posty: 6575
Przeczytał: 2 tematy

Pomógł: 13 razy
Ostrzeżeń: 0/2
Skąd: Gdańsk





OSCAR VLADISLAS DE LUBICZ MILOSZ
HERBU LUBICZ



ur. 28 maja 1877, zm. 2 marca 1939; poeta i dyplomata litewski, od dwunastego roku życia mieszkający w Paryżu.

Pisał po francusku, jednak po I wojnie światowej zaangażował się w sprawę niepodległości Litwy. Krewny Czesława Miłosza. Oskar Vladislav de Lubicz Milosz (tak sygnował swoje dzieła) z wykształcenia i z wyboru stał się Francuzem; „I am Lithuanian poet, writing in French. Oscar Milosz”



BIOGRAFIA

Wychowany w majątku leśnym Czereja na wschodnich obrzeżach państwa znanego kiedyś jako Wielkie Księstwo Litewskie w wieku 12 lat opuścił dom rodzinny. Rodzice ekspediowali go do Paryża, gdzie został umieszczony w internacie Lycée Janson-de-Sally. Baśniowe krajobrazy rodzinnych stron nie opuściły jednak młodego chłopca wraz z odejściem z rodowego gniazda; ich echo słychać w całej jego twórczości, która w ogromnej części nacechowana jest melancholijnym pięknem tamtych stron.

Lata jego już francuskiej formacji przypadają na panowanie w Paryżu i w Europie la belle époque, co jednak znamienite dla całego życiorysu Oskara, czuł się on wyobcowany spośród ówczesnego porządku świata. Po ukończeniu liceum podjął studia nad protogreckimi i protoromańskimi źródłami cywilizacji śródziemnomorskiej, na przykład nad starożytnościami egipskimi, asyryjskimi i hebrajskimi. W latach 1896-1899 był studentem École du Louvre i École des Langues Orientales, gdzie pod kierunkiem profesora Eugéne Ledraina, tłumacza Biblii, nauczył się czytać teksty hebrajskie.

Debiutował tomem wierszy "Le Poéme de Décadentes" opublikowanym w roku 1889. W 1906 wydany został "Les Sept Solitudes", a w 1911 "Les Éléments". Z tych pierwszych tomów jego twórczości wyziera człowiek zmysłowy, gwałtowny i nieszczęśliwy. Młody poeta podejmuje nieudana próbę samobójczą; niedbale, z papierosem w ustach, siedząc na fotelu strzela sobie w serce.

Cudem odratowany powraca do świata żywych, jednak wciąż tkwi w beznadziejnym donjuanizmie, pogaństwie, absolutnej pogardzie wobec absurdu istnienia. W tym czasie wydaje też autobiograficzną powieść "Miłosne wtajemnicznie" (L’amoureuse initiation) opisującą losy kawalera Waldemara de L... i jego pełnego mistycznej namiętności związku z damą lekkich obyczajów, Clarissą Annaleną.

Dalszy etap jego twórczości to dramaty misteryjne "Miguel Mañara", "Méphiboseth", oraz "Szaweł z Tarsu" (Saul de Tarse). Dojrzała poezja Miłosza zaczyna się od "Symfonii" (1915) skomponowanych w latach 1913-14 i zawartych w kilku niewielkich tomikach: "Nihumim" (1915), "Adramandoni" (1918), "La Confession de Lemuel" (1922).

W grudniu roku 1914 Miłosz doznaje objawienia mistycznego, przez niektórych porównywanego z Pascalowską „nocą ognia” i jest to punkt zwrotny zarówno jego życia, jak i twórczości. Stopniowo oddala się od poezji i kieruje swe zainteresowania w stronę różnych doktryn hermetycznych. Studiuje kabałę oraz alchemię, powołuje się na spuściznę różokrzyżowców; ścieżkę literackich inspiracji znaczą przede wszystkim Biblia (język jej uważa za szczyt wszelkiej poezji), Goethe, a także Swedenborg, Dante, czy Jakub Boehme.

Ukoronowaniem jego twórczości są dwa traktato-poematy metafizyczne: "Ars Magna" (1924) i "Les Arcanes" (1927). Wykłada w nich w sposób intuicyjny Ogólną Teorię Względności, matematycznie opracowaną przez Alberta Einsteina, nie wiedząc wcześniej nic o jej istnieniu. Pisma te charakteryzują się przede wszystkim niezwykłą siłą wizji, która oddziaływała na twórcę. Napisane hermetycznym, na pozór nieprzystępnym językiem, niezwykle zintensyfikowane w swoim przekazie, stawiają zabójczą diagnozę współczesności wybiegając zarazem w stronę chwalebnej przyszłości. Autor wciąż poraża siłą poetyckiej namiętności wzbogaconej dodatkowo o czystość i niemal matematyczną precyzję metafizycznej teorii.

Równolegle do twórczości literackiej Miłosz prowadzi ożywioną działalność polityczną na rzecz utworzenia niepodległego państwa Litwy. Po przejściu na emeryturę osiada w Fontainebleu; tam umiera nagle 2 marca 1939 roku.


Les Amis de Milosz

W 1966 w Paryżu powstało towarzystwo „Les Amis de Milosz”, którego staraniem na domu poety w Fonatinbleau umieszczono tablicę pamiątkową; członkowie towarzystwa zbierają się co roku w rocznicę jego śmierci. Towarzystwo wydaje także periodyk „Cahiers de L’Association des Amis de Milosz”, w którym publikowane są dokumenty i zapiski biograficzne oraz naukowe opracowania jego twórczości. Rękopisy poety i jego listy oraz pierwsze wydania dzieł przechowuje się w Collection Doucet, dziale Bibliotheque de St. Genevieve w Dzielnicy Łacińskiej w Paryżu.


***
Oscar Vladislas de Lubicz Milosz (Lithuanian: Oskaras Milašius) (May 28, 1877—March 2, 1939) was a French-Lithuanian writer and representative of Lithuania at the League of Nations.[2] His literary work was concerned with symbols and associations. As a recluse, his poems were vibrant and tormented, concerned with love, loneliness and anger. Milosz was primarily a poet, though he also wrote novels, plays and essays. He was a distant relative of Polish writer Czesław Miłosz, winner of the Nobel Prize for literature in 1980.

Za: [link widoczny dla zalogowanych]

Patrz też:
[link widoczny dla zalogowanych]


.


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez Administrator dnia 12 Mar 2010 15:45, w całości zmieniany 1 raz
Zobacz profil autora
PostWysłany: 13 Mar 2010 18:46
Administrator
ADMIN

 
Dołączył: 28 Maj 2005
Posty: 6575
Przeczytał: 2 tematy

Pomógł: 13 razy
Ostrzeżeń: 0/2
Skąd: Gdańsk





TU ZNAJDZIESZ WYPOWIEDZI I ARTYKUŁY NT. CZESŁAWA MIŁOSZA, UKAZUJĄCE JEGO ŻYCIE I TWÓRCZOŚĆ W RÓŻNYCH ODCIENIACH...

http://www.plezantropia.fora.pl/b-terrarium-polskie-b,149/zlamane-pioro-poety-czeslawa-milosza,7615.html#30169

.


Post został pochwalony 0 razy
Zobacz profil autora
CZESŁAW MIŁOSZ
Forum Strona Główna -> GIGANCI LITERATURY
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)  
Strona 1 z 1  

  
  
 Napisz nowy temat  Odpowiedz do tematu  


fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001-2003 phpBB Group
Theme created by Vjacheslav Trushkin
Regulamin