Chcesz schudnąć przed Sylwestrem?
Kup Teraz a 30 dniową dietę otrzymasz za darmo!
Tylko 137 zł TRIZER + indywidualna dieta
Forum Strona Główna -> OPÓR -> ROCZNICA GRUDNIA '81 - Relacja z obozu Wierzchowo
Napisz nowy temat  Odpowiedz do tematu Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat 
ROCZNICA GRUDNIA '81 - Relacja z obozu Wierzchowo
PostWysłany: 22 Sty 2009 6:57
Administrator
ADMIN

 
Dołączył: 28 Maj 2005
Posty: 6577
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 13 razy
Ostrzeżeń: 0/2
Skąd: Gdańsk





ROCZNICA GRUDNIA '81 - Relacja z obozu Wierzchowo

Raport z wydarzeń z Ośrodka dla Internowanych – Wierzchowo 13 luty 1982.



Relacja z miesięcznika politycznego, Niepodległość” nr 3 z 1982 r.

    "Generał Jaruzelski dał nam po to pały, żebyśmy Was lali"


<b>Sobota, dnia 13 lutego 1982 r. Druga miesięcznica „wprowadzenia stanu wojennego w Polsce. W obozie dla internowanych w Wierzchowie Pomorskim dzień ten był inny od samego rana. Około godz. 10 do komendanta obozu mjr Gadomskiego (zwanego przez więźniów „Katem z Czarnego” za krwawe stłumienie latem ub. roku buntu skazanych w więzieniu w Czarnym), wezwano na rozmowę kilku koszalinian z celi nr 10. Kilka dni wcześniej odkryli oni jako pierwsi w swojej celi zainstalowane urządzenia podsłuchowe.
Mjr Gadomski w czasie „rozmowy” dał popis wulgarności wyraźnie prowokując więźniów. Wezwani koszalinianie nie dali się jednak sprowokować, jedynie p. Śliwiński pozwolił sobie na kilka słów repliki. Kosztowało go to natychmiastową karę - siedem dni izolatki!
Wyjątkowość dnia podkreślały także inne zjawiska: wzmocniona obsada żołnierzy na wieżach strażniczych, podwójny nadzór strażników przy wydawaniu posiłków, ale przede wszystkim uwagi por. Sikorskiego, por. Jankowiaka – „wychowawców” internowanych, którzy zapowiedzieli: to jeszcze nic, większe atrakcje czekają was popołudniu”. Konkretne przygotowania do tych atrakcji dały się zauważyć o 17 min 30, kiedy na korytarzu rozciągnięto wąż strażacki i podłączono go do hydrantu, słychać też było głosy licznie gromadzonej „służby więziennej”.

Około godz. 18 do cel wchodzili oddziałowi, za którymi widać było funkcjonariuszy w pełnym rynsztunku bojowym (z tarczami, pałami i w kaskach). Oddziałowi wezwali do starcia ze ścian napisów domagających się przestrzegania regulaminu dla internowanych. Internowani starli napisy. Z celi nr 10 został wywołany p. Śliwiński, który wyszedł na korytarz w przekonaniu, że zostanie przeniesiony do izolatki, na którą został skazany rano przez mjr Gadomskiego. Okazuje się jednak, że jest to początek orgii oprawców, którzy rzucają się na niego, bijąc go pałami po całym ciele i po głowie. Śliwiński zasłaniając głowę rękami krzyczy: „Za co mnie bijecie? O Jezu!”.
W celach na te krzyki i odgłosy bicia internowani rozpoczynają protestacyjne uderzanie w metalowe naczynia, na co oprawcy (wyglądali na pijanych), wpadają do celi nr.7 z okrzykami: „Wy chuje wałęsowskie, przez was do domu nie pojedziemy, wy skurwysyny, my was nauczymy porządku”, „Bić w łeb!” - rozpoczynają bicie i wywlekanie internowanych na korytarz. Tu dopiero rozpoczyna się zabawa na całego. Wśród szpaleru kilkudziesięciu rozwścieczonych funkcjonariuszy więziennych, kilku internowanych kopanych i bitych długimi pałami i uderzanymi pięściami odbywa tzw. „ścieżkę zdrowia”. Trasa ścieżki jest długa, dwa kilkudziesięciometrowe korytarze, a następnie 300 metrowy odcinek przez podwórze pomiędzy pawilonem nr 1, a pawilonem nr 5, gdzie na końcu skatowanych wpędzano do izolatek. Warto dodać, że w akcji brali udział żołnierze rezerwy, których w ilości ponad 40 powołano do wojska z pobliskiego Złocieńca. Żołnierze jednak nie brali udziału bezpośrednio w biciu, ale stanowili jedynie „obstawę” biegnąc na początku i na końcu szpaleru tworzącego „ścieżkę”. W analogiczny sposób rozprawiono się z pozostałymi „wyróżnionymi” celami (np. z celą nr 20).

O godz. 21 min. 30 do celi nr 6 w pawilonie nr 5, gdzie spędzono skatowanych wpada por. Ambryszewski (zwany przez więźniów „Gibusem”), dowodzący akcją ścieżki zdrowia”. W obstawie pijanych klawiszy żąda ustawienia się więźniów w szeregu i na baczność. Znowu wulgarne okrzyki i bicie pałami pod pozorem wyprostowania szeregu i postawy. „Gen. Jaruzelski dał nam po to pały, żebyśmy was lali”. „Możemy wam dać, ile nam się podoba”, „Idźcie do Lesia, może wam pomoże”, oprawcy w mundurach z orzełkami na czapkach prześcigają się w wulgarności i sadyzmie.
Również pozostali w pawilonie pierwszym internowani otrzymali próbkę „miesięcznicowych” atrakcji. W czasie wieczornego apelu o godz. 19-tej prostowanie szeregu w jakim ustawiają się internowani dokonywane było przy pomocy pałek i kopania. Por. Ambryszewski pozwolił sobie jednak tu na niezwykłą łagodność: „Ja wam skurwysyny jeszcze daruję, ale następnym razem to zobaczycie!”. Prawdopodobnie do łagodniejszego potraktowania niektórych cel przyczynił się kapral Andrzej Maruszewski, który bijącym charakteryzował cele i siedzących w nich internowanych.
Całością akcji upamiętnienia daty wprowadzenia stanu wojennego w Polsce kierował w Wierzchowie najprawdopodobniej por. Wronkowski, z-ca komendanta d/s zabezpieczenia zakładu karnego. Wyróżniających się bestialstwem i sadyzmem było wielu funkcjonariuszy, ale nie wszystkie nazwiska udało się nam ustalić. Jeden z nich - sierż. Tadeusz Nawrocki chwalił się: „Ja tym milicjantem /z ZZFMO/ Łakomskim to podłogę froterowałem”. Również na szczególne wyróżnienie zasłużył jak zwykle kpr. Tadeusz Janiszewski, zwany wśród klawiszy więziennych „Psychopatą”.

Po apelu i zmyciu korytarza z śladów krwi /najsilniej poturbowany na korytarzu był Julian Jożwiakowski/, ok. godz. 21 głośno ostrzegano internowanych przed próbą śpiewania w celach (codziennie, po zgaszeniu światła w celach śpiewano: ”Boże coś Polskę”, „Rotę” i „Jeszcze Polska nie zginęła”). Około godz. 22 min. 30 oddziałowy zaczął wzywać internowanych do lekarza więziennego celem opisania pobić. Lekarz wyglądał na zaskoczonego wydarzeniami. Oględziny lekarskie odbywały się w obecności nieznanego cywila i kilku klawiszy. Część pobitych internowanych, bojąc się prowokacji, nie zgłasza się do lekarza. Wielu próbowało zasnąć.
Kilku, a m. in. M. Sadłowski, P. Baumgart i H. Makieła mieli następnego dnia wymioty, zawroty głowy itp. objawy wstrząśnienia mózgu. W niedzielę, w trakcie spaceru Z. Łakomski zemdlał, a następnie z objawami wstrząśnienia mózgu został odwieziony do szpitala. Warto tu dodać, że w sobotę 13 lutego 1982r. wieczorem pod bramę więzienia przyjechały dwie karetki pogotowia ze Złocieńca, lecz odjechały puste.
W niedzielę, dnia 14 lutego Msza św. odbyła się dopiero po długich deliberacjach (długie prośby księdza Gałeckiego, dwukrotna rozmowa telefoniczna mjr Gadomskiego z przełożonymi w Szczecinie). Również widzenia z rodzinami odbywały się inaczej niż zwykle. Kilku odwiedzającym żonom i krewnym odmówiono widzenia w ogóle. Rozmowy odbywają się przez szeroki stół, przy którego końcach siedzą dwaj klawisze. Wszyscy są surowo pouczeni o zakazie jakichkolwiek skarg, czy nawiązywania do wieczornych atrakcji. Mimo to Edmund Bałuka głośno mówi o pobiciu i prosi o złożenie w tej sprawie skargi. W chwilę potem zostaje bestialsko na oczach córki wypchnięty, a raczej wyrzucony za drzwi. Ktoś inny szybko pokazuje straszliwie pobite plecy. W następstwie M. Kłyszce przedstawia się zarzut z art. 236 KK.

We wtorek dnia 16 lutego do Wierzchowa przybywa płk Pawlaczyk na czele Komisji z Centralnego Zarządu Zakładów Karnych i po rozmowie z głodującą od trzech dni celą nr 16, obiecuje złagodzenie rygorów. Mówi o możliwościach korzystania z świetlicy i telewizji, a także o wszczęciu postępowania wyjaśniającego po linii służbowej, sugerując jednocześnie by internowani wycofali doniesienie do Prokuratury Wojewódzkiej w Koszalinie o przestępstwach popełnionych przez oprawców w mundurach. Podkreślić bowiem należy, że pobicia jakie zostały dokonane w dniu 13 lutego nie były pierwszymi takimi przypadkami. W dniu 10 lutego np. pijani klawisze wyciągnęli nocą niektórych internowanych koszalinian i bijąc ich ciągnęli na „przesłuchania”, prowadzone przez ppłk Frydrychowicza /Naczelnik Wydziału Śledczego KW MO w Koszalinie/ i mjr Gadomskiego.
Panuje jednak pełne przeświadczenie, że akcje te nie dzieją się bez wiedzy i aprobaty Służby Bezpieczeństwa Szczecina i Koszalina, które decydują praktycznie o każdym drobiazgu w życiu internowanych. Znamienna jest w tej mierze wypowiedź mjr Gadomskiego: ”Dla świata jesteście internowani, ale dla nas tymczasowo aresztowani!”.

Oto imienna lista 42 osób bestialsko pobitych w dniu 13 lutego 1982r:

I. Pobici ciężko na „ścieżce zdrowia” - 12 osób:
P. Baumgart /RI/, J. Figiel /Koszalin/, H. Jarząbek /Kom. Rew. Szczecin/, J. Jożwiakowski /PR i TV Szczecin/, W. Kuczkowski /ZPU/, H. Mokieło /PUT PGR/, B. Mikszo /Centr. Ryb./, G. Ostrowski /ZPU/, W. Kuczkowski /Wiad. Zachodnie./, W. Romanowski /St. Szczecin/, M. Sadłowski /ZZFMO/, Śliwiński /Szczecin/, E. Wąsowicz /PSK nr 1, Szczecin/

II. Pobici lżej /30 osób/:
A. Antosiewicz, R. Bogacz, R. Borkowski, T. Dziechciowski, Z. Dziechciowski, P. Fenrych, Z. Jakibcewicz, T. Janukiewicz, A. Kamiński, A. Kamrowski, A. Komorowski, W, Klukowski, St. Kozłowski, M. Kwiatkowski, G. Kuźmiszyn, S. Lener, Z. Łakomski, F. Łuczko, P. Michalak, H. Paziewski, W. Rudnicki, H. Sosnowski, M. Stankiewicz, W. Strzeszewski, R. Snieg, J. Torabicki, J. Tarzowski, R. Mycielski /?/, M. Witkowski.

Tekst powyższy dedykujemy wszystkim zwolennikom „zgody narodowej” „porozumienia wszystkich Polaków” i rokowań z komunistami. /red/ 1982</b>


za : [link widoczny dla zalogowanych]


Post został pochwalony 0 razy
Zobacz profil autora
ROCZNICA GRUDNIA '81 - Relacja z obozu Wierzchowo
Forum Strona Główna -> OPÓR
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)  
Strona 1 z 1  

  
  
 Napisz nowy temat  Odpowiedz do tematu  


fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001-2003 phpBB Group
Theme created by Vjacheslav Trushkin
Regulamin