Chcesz schudnąć przed Sylwestrem?
Kup Teraz a 30 dniową dietę otrzymasz za darmo!
Tylko 137 zł TRIZER + indywidualna dieta
Forum Strona Główna -> KINO -> KLAPS, TAŚMA, KAMERA
Napisz nowy temat  Odpowiedz do tematu Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat 
KLAPS, TAŚMA, KAMERA
PostWysłany: 24 Sty 2009 12:44
Administrator
ADMIN

 
Dołączył: 28 Maj 2005
Posty: 6575
Przeczytał: 2 tematy

Pomógł: 13 razy
Ostrzeżeń: 0/2
Skąd: Gdańsk





KLAPS, TAŚMA, KAMERA



KLAPS (clapper-gaffer)

dwie pomalowane na czarno deseczki połączone na jednym końcu zawiasem, których uderzenie o siebie z klekotem rejestruje taśma filmowa i dźwiękowa na początku każdego ujęcia (jego numer jest zazw. napisany na jednej z deseczek), co przy montażu ułatwia synchronizację obrazu z dźwiękiem; klaśnięcie dłonią na płask a. stuknięcie o siebie deseczek klapsa.


Etym. - ang. clap '(przyrząd wydający) huk; klapnięcie; klaskanie'; nm. Klaps 'lekkie uderzenie'




TAŚMA FILMOWA

celuloidowy, perforowany, światłoczuły nośnik filmu, negatyw lub kopia pokazowa pozytywowa – najczęściej o szerokości 35 mm ale także 16, 8 i 70 mm. Najpopularniejsze z firm produkujące materiały filmowe: Kodak, Fujifilm, Agfa i nie istniejącą już ORWO.

Na taśmie film jest zapisany w postaci pojedynczych klatek – kadrów, przesuwających się w projektorze kinowym z prędkością 24 klatki na sekundę lub 25 (Europa) (w epoce kina niemego było to 16 klatek na sek.). Oprócz obrazu z boku kadru znajduje się ścieżka dźwiękowa. Perforacja służy do przesuwu taśmy w projektorze i kamerze. Coraz rzadziej są stosowane inne szerokości taśmy – 70, 16, 8 mm i Super 16 i Super 8 mm.

W ciągu ponad stu lat istnienia kinematografii wymyślono wiele formatów zapisu obrazu na taśmie filmowej. Format standardowy to klatka w proporcjach 1,37:1. W latach 60. i 70. popularny był format panoramiczny CinemaScope z proporcjami obrazu – 2,35:1. Obecnie w kinach powszechnie stosuje się tzw. kaszetę z proporcjami obrazu – 1,85:1 lub 1,66:1. Taśma 70 mm znalazła zastosowanie przy wyświetlaniu obrazów trójwymiarowych w systemie IMAX. Ekran ma tu proporcje 1 : 1,43 a kadr jest ustawiony na taśmie poziomo a nie pionowo jak na taśmie 35 mm.
Przyrząd, (tzw. 'sklejarka') do łączenia odcinków profesjonalnej taśmy filmowej 35 mm
Przyrząd, (tzw. 'sklejarka') do łączenia odcinków profesjonalnej taśmy filmowej 35 mm

Ciekawostka

W najpowszechniejszym standardzie kinowym (taśma 35 mm), jedna sekunda filmu mieści się na 40cm taśmy co dla 120 minutowego daje całkowitą długość taśmy filmowej około 2880 metrów.

[link widoczny dla zalogowanych]


BŁONA FOTOGRAFICZNA

(potocznie film, klisza) – jeden z podstawowych rodzajów materiałów światłoczułych. Błona fotograficzna jest materiałem płaskim, przezroczystym i elastycznym.
Niewywołana czarno-biała błona (klisza) fotograficzna
Niewywołana czarno-biała błona (klisza) fotograficzna

Sposoby konfekcjonowania

* błona cięta – w postaci arkuszy dopasowanych do kasety aparatu fotograficznego (najczęściej wielkoformatowego)
* błona zwojowa – w postaci wstęgi nawiniętej na rolkę, o szerokości dopasowanej do aparatów średnioformatowych, oraz urządzeń przemysłowych (np. naświetlarek)
* film perforowany, taśma filmowa – materiał zawierający perforację na jednej lub obu krawędziach w celu ułatwienia precyzyjnego przesuwu w projektorze, kamerze lub aparacie fotograficznym (najczęściej małoobrazkowym).
* klisza - materiał fotograficzny wykonany na bazie szklanych płytek odpowiedniego formatu; najczęściej występuje w postaci emulsji halogenosrebrowej naniesionej na płytkę szklaną; zalety klisz: duża sztywność - brak odkształceń i przemieszczeń w czasie rejestracji, co jest szczególnie ważne w przypadku materiałów o dużych wymiarach a także w systemach rejestracji wymagających najwyższego stopnia stabilności układu rejestrującego (w tym: także materiału).

Budowa

1. Podłoże z tworzywa sztucznego; 2. Warstwa przeciwodblaskowa; 3. Emulsja czuła na światło czerwone; 4. Emulsja czuła na światło zielone; 5. Żółty filtr; 6. Emulsja czuła na światło niebieskie; 7. Filtr ultrafioletowy; 8. Warstwa ochronna; 9. Światło widzialne.
1. Podłoże z tworzywa sztucznego; 2. Warstwa przeciwodblaskowa; 3. Emulsja czuła na światło czerwone; 4. Emulsja czuła na światło zielone; 5. Żółty filtr; 6. Emulsja czuła na światło niebieskie; 7. Filtr ultrafioletowy; 8. Warstwa ochronna; 9. Światło widzialne.

Błona fotograficzna składa się z podłoża z tworzywa sztucznego o wysokiej przejrzystości z naniesioną warstwą emulsji światłoczułej. Dawniej jako podłoże stosowano celulozę, dziś octany lub azotany celulozy. W przypadku błon barwoczułych, na podłożu naniesione jest kilka warstw emulsji poprzedzielanych odpowiednimi filtrami barwnymi.

Obróbka

Błonę fotograficzną po naświetleniu należy poddać procesowi obróbki chemicznej zwanej wywołaniem. Procesu tego dokonuje się ręcznie w koreksie (pracując z danym materiałem w ciemni fotograficznej), lub maszynowo w minilabie.

Rodzaje błon fotograficznych

* negatyw barwny
* negatyw czarno-biały
* diapozytyw barwny, przezrocze, slajd
* diapozytyw czarno-biały

Parametry błon fotograficznych

* balans barwny
* czułość
* format
* rozdzielczość
* rozpiętość tonalna
* sposób reprodukcji barw
* tolerancja naświetlenia
* ziarnistość

Producenci

* na świecie
o Agfa, Efke, Foma, Forte, Ferrania, Fujifilm, Ilford, Kodak, Konica, Maco, Orwo, Polaroid

Nazwy alternatywne

Terminu 'film' używa się potocznie do błon zwojowych o dużej długości, natomiast termin 'klisza' stał się synonimem błony w dwudziestoleciu międzywojennym, czyli w czasach, gdy dotychczasowe klisze w postaci płytek szklanych zostały wyparte przez znacznie wygodniejsze w użyciu zwojowe materiały światłoczułe.

[link widoczny dla zalogowanych]


KAMERA FILMOWA

urządzenie o działaniu zbliżonym do aparatu fotograficznego, ciężka, kosztowna, profesjonalna odmiana kamery. Kamera filmowa wykonuje sekwencję wysokiej jakości zdjęć w bardzo krótkich odstępach czasu i rejestruje je na taśmie filmowej. Obecnie w profesjonalnych produkcjach stosuje się zazwyczaj kamery filmowe wykorzystujące taśmy filmowe 35 mm. Kamer filmowych nie należy mylić z mniej skomplikowanymi kamerami telewizyjnymi używanymi między innymi do nagrywania materiałów dla wiadomości telewizyjnych. Cechą charakterystyczną profesjonalnych kamer jest (czasem dość dużych rozmiarów) zasobnik na taśmę filmową.

Ze względu na olbrzymie koszty zakupu kamery, producenci często decydują się na używanie wypożyczonej kamery. Dzienne koszty wynajmu przedstawionej na zdjęciu kamery Arriflex 435ES wraz z zestawem akcesoriów sięgają ok. 1000 dolarów amerykańskich[1].

Profesjonalne kamery potrafią filmować z różnymi prędkościami (np od 1-170 klatek/s) zarówno "w przód" jak i "w tył". Filmowanie z inną niż standardowe 24 klatki na sekundę prędkością pozwala sterować dynamiką obrazu, daje to znakomite efekty zwłaszcza w filmach akcji (tego typu efekty wykorzystywał Sławomir Idziak przy kręceniu zdjęć do Helikopter w ogniu).

[link widoczny dla zalogowanych]


CINERAMA

sposób szerokoekranowego wyświetlania obrazu. Polega na użyciu trzech zsynchronizowanych projektorów, które wyświetlają obraz na ogromnym, zakrzywionym ekranie o szerokości kątowej 146°. Rejestracja obrazu dla tego systemu również wymaga synchronizacji, stosuje się trzy 35. milimetrowe kamery.

Historia

Cinerama została wymyślona przez Freda Wallera i Meriana C. Coopera. Prekursorem tej techniki był niemy film Abel'a Gance'a Napoleon z 1927 roku. Końcowa sekwencja tego filmu była równocześnie wyświetlana na trzech ekranach przez trzy zsynchronizowane projektory. Do końcowej sekwencji, do środkowego obrazu doszedł lewy i prawy obraz nagrany przez zsynchronizowane kamery.

Premiera Cineramy

Cinerama była po raz pierwszy zaprezentowana 30 września 1952 roku na Broadway Theatre w Nowym Jorku. O tym wydarzeniu na pierwszej stronie pisał nowojorski dziennik New York Times. W premierze uczestniczyli między innymi: gubernator Nowego Jorku Thomas Dewey, skrzypek Fritz Kreisler, James Farley, prezes NBC David Sarnoff, prezes CBS William S. Paley, broadwayowski kompozytor Richard Rodgers, hollywoodzki producent filmowy Louis B. Mayer.

W następnym dniu krytyk filmowy Bosley Crowther w dzienniku New York Times zrecenzjował tę premierę.

[link widoczny dla zalogowanych]


IMAX

(ang. Image Maximum) to jeden z alternatywnych systemów kinowych używany w przemyśle filmowym. Taśma filmowa IMAX ma znacznie większą rozdzielczość niż tradycyjna, ma szerokość 70 mm. Kadr jest ustawiony poziomo, a nie pionowo jak na taśmie 35 mm. Dzięki temu obraz może być wyświetlany na ogromnym ekranie.Typowy ekran w kinie Imax ma wymiary 22×16metrów. Jednak największe ekrany na świecie mają ponad 30 metrów wysokości oraz 43 metry długości. Ekran ma proporcje 1 : 1,43.

Kina IMAX wyposażone są w kilka typów projektorów. Najpopularniejszy jest projektor z dwoma obiektywami, z którego jednocześnie wyświetlane są dwa obrazy przesunięte względem siebie. Istnieją również tańsze systemy, w których obraz jest wyświetlany z dwóch mniejszych projektorów. Moc lamp ksenonowych w systemie Imax waha sie między 15 kW (jeden projektor - dwa obiektywy) a 7 kW (dwa projektory). Imax w 2000 roku wprowadził także pomniejszoną wersję projektora z dwoma obiektywami, w pełni zautomatyzowany projektor umożliwiający projekcje filmu 3D na zwykłej wielkości ekranach. Na jednym ekranie wyświetlane są na raz dwa filmy. Światło z każdego z projektorów jest spolaryzowane prostopadle względem drugiego. Jeżeli widzowie założą specjalne okulary z filtrami polaryzacyjnymi to pojawia się wrażenie widzenia stereoskopowego. Wrażenie jest jeszcze pogłębione dzięki ogromnym ekranom, które obejmują całe pole widzenia. Projekcji towarzyszy wysokiej jakości dźwięk przestrzenny. Od roku 2008 Imax wprowadza także projektory cyfrowe.

Jednak wytworzenie filmu mogącego wywołać efekt widzenia stereoskopowego jest bardzo kosztowne. Kamery IMAX są bardzo ciężkie i hałaśliwe. Ogromna grubość taśmy powoduje, że nie można kręcić dłużej niż kilkanaście minut, bo kończy się film. W efekcie powstało niewiele filmów trójwymiarowych (ostatnio jest ich coraz więcej). Za to obrazy te mają duże walory edukacyjne. Kamera IMAX była na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej oraz promu kosmicznego (w wyniku czego powstał film "IMAX Space Station", 2005), w głębinach oceanów oraz w podmorskim lesie.

Przemysł filmowy nie zaakceptował jeszcze tego standardu i większość filmów fabularnych powstaje ciągle na starej taśmie filmowej. Kino IMAX stanowi techniczną nowinkę, jednak wykorzystanie tradycyjnych nośników analogowych zamiast techniki cyfrowej znacznie ogranicza jego możliwości.

Jednak kino Imax to nie tylko filmy 3D, to także kina typu Dome - kopuła, podobna do ekranu planetarium na której wyświetla sie filmy 2D, często z dwóch projektorów prezentujących inne partie obrazu. Projektor w takim kinie jest umieszczony na specjalnej windzie i po założeniu filmu jest transportowany do środka sali kinowej.


[link widoczny dla zalogowanych]



.


Post został pochwalony 0 razy
Zobacz profil autora
KLAPS, TAŚMA, KAMERA
Forum Strona Główna -> KINO
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)  
Strona 1 z 1  

  
  
 Napisz nowy temat  Odpowiedz do tematu  


fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001-2003 phpBB Group
Theme created by Vjacheslav Trushkin
Regulamin