Chcesz schudnąć przed Sylwestrem?
Kup Teraz a 30 dniową dietę otrzymasz za darmo!
Tylko 137 zł TRIZER + indywidualna dieta
Forum Strona Główna -> ENCYKLOPEDIA WIEDZY WSZELAKIEJ -> Depresja jako dezintegracja pozytywna
Napisz nowy temat  Odpowiedz do tematu Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat 
Depresja jako dezintegracja pozytywna
PostWysłany: 02 Mar 2009 1:17
Administrator
ADMIN

 
Dołączył: 28 Maj 2005
Posty: 6577
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 13 razy
Ostrzeżeń: 0/2
Skąd: Gdańsk





Depresja jako dezintegracja pozytywna

6 kwietnia 2005


Jeszcze na studiach zachwyciła mnie Kazimierza Dąbrowskiego teoria dezintegracji pozytywnej. Dziś po wielu latach pracy dydaktycznej i terapeutycznej mogę powiedzieć, że odkrycia polskiego profesora należy uznać za rewolucyjne. Założenia jego teorii są obecne w wielu szkołach i systemach terapeutycznych. Miedzy innymi: psychologia transpersonalna i psychologia zorientowana na proces. Odkrycia polskiej szkoły higieny psychicznej okazują się bardzo przydatne w holistycznym rozumieniu zdrowia. Kazimierz Dąbrowski był prekursorem naturalnych metod terapii, a jego prace zyskały uznanie na całym świecie. Badania prowadzone przez niego zarówno w Europie, jak i w Ameryce dowodzą, że psychonerwice (stany depresyjne, lękowe i obsesyjne) uważane dotąd za jednostki chorobowe, są twórczymi a wiec pozytywnymi elementami rozwoju osobowości.

Teoria Dąbrowskiego jest teorią rozwoju psychicznego człowieka. Oparta zastała na mądrym założeniu, że istotę rozwoju stanowi osiąganie wyższych poziomów życia psychicznego. Badając ten proces profesor odkrył, że następuje on poprzez stopniowe rozluźnianie i zastępowanie prymitywnych form czynności psychicznych formami bardziej złożonymi: świadomość, koordynacja funkcji intelektualnych i emocjonalnych. Dzięki temu człowiek uzyskuje większą autonomię, zdolność rozumienia siebie i problemów. Proces ten najczęściej przebiega poprzez zaburzenia, częściową dezintegracje psychiki:

Stany depresyjne, lękowe, obsesyjne są często wyrazem przeżyć empatycznych, przeżyć troski o innych (...) świadczy [to] o dużej kulturze wewnętrznej jednostki i o jej zdolności do przyspieszonego rozwoju (...) Niski lub średni próg frustracji - wbrew ogólnie przyjętym poglądom - świadczy zazwyczaj o bogactwie psychicznym, o dużej wrażliwości. Nie ma chyba prawdziwego uczucia ani większych dziel umysłu ludzkiego bez słabszego lub silniejszego związku z depresją, stanami lękowymi czy obsesją.

K. Dąbrowski "W poszukiwaniu zdrowia psychicznego", PWN 1996 s. 8.

Już na emigracji profesor sformułował nową definicję zdrowia psychicznego:

Zdolność do rozwoju w kierunku wszechstronnego rozumienia, odkrywania i tworzenia coraz wyższej hierarchii rzeczywistości i wartości aż do konkretnego ideału indywidualnego i społecznego. Tamże s. 22.

Uznanie takich kryteriów za wzór zdrowia psychicznego nakierowuje człowieka na rozwój, daje szanse twórczemu potencjałowi ludziom wrażliwym, utalentowanym, wybijającym się ponad normę statystyczną. Pilną potrzebę budowania etyki charakteru znajduję w postulatach filozofii Karola Wojtyły ("Miłość i Odpowiedzialność" i "Osoba i Czyn"). Obecnie nawet trenerzy profesjonalistów upatrują w wartościach klucza do skutecznego działania ze względu na obecną dominację etyki osobowości (tak populistycznie powszechną w mediach - z nielicznymi wyjątkami).

W praktyce często spotykam ludzi, którzy dzięki rozwiązaniom proponowanym przez koncepcję dezintegracji pozytywnej już po kilku sesjach wychodzą z depresji, nabierają wiatru w żagle, odnajdują sposoby szczęśliwego żeglowania przez życie, odnajdują cel i sens tego żeglowania. W głębokiej depresji na ogół nie można prowadzić długich rozmów, rozdrapywać ran, które przynoszą jeszcze większe cierpienie. Dużo lepsze efekty przynosi praca z ciałem (masaż leczniczy, bioterapia, odpowiednio dobrane ćwiczenia) oraz wczucie się w sytuację, co przynosi promień nadziei w ciemnym kolorycie depresji. Nagromadzenie ciężkich przeżyć związanych z układaniem sobie życia, rozłąka z rodziną i przyjaciółmi, stres i kłopoty przyśpieszają procesy dezintegracji. Daje to szanse rozwoju, o czym przekonało się wielu rodaków osiągających sukces na emigracji. Nie jest przy tym konieczne "odbicie się od dna" , choć samo zjawisko znakomicie potwierdza tą teorię. Dzięki rozbiciu struktur osobowości możliwe jest odbudowanie jej na wyższym poziomie (lepsze przystosowanie), a nawet integracja wielopoziomowa zorganizowana, usystematyzowana, nakierowana na wartości (godność, rodzina, wiara, honor, szacunek dla istot czujących i zrównoważonego rozwoju, nadzieja, ojczyzna, lojalność, miłość). Dla ludzi młodych znakomite efekty daje uczestnictwo w grupach (proces interpersonalny). Grupa rówieśnicza prowadzona przez doświadczonego terapeutę pozwala skonfrontować egzystencjalne rozterki młodego człowieka i poprzez zrozumienie drogi rozwoju innych i znalezienie recepty dla siebie. Jest to bardzo skuteczna metoda profilaktyki uzależnień. Człowiek pozostawiony samemu sobie w trudnych chwilach łatwiej sięga po alkohol, narkotyki lub choćby uzależnienia typu telewizja, internet, nadmierne jedzenie, pozbawiony miłości seks. Choroba uzależnieniowa zaczyna się kiedy zaczyna to przeszkadzać w normalnym twórczym życiu, staje się uciążliwe dla najbliższych, przestajemy panować nad tym, pamiętamy ile razy i jak długo "udało" się odsunąć uzależnienie, jednym słowem staje się to nienaturalnym problemem.

Standardowe tłumienie dezintegracji lekami psychotropowymi przypomina często wylewanie dziecka z kąpielą. Dobre efekty daje zaangażowanie się w grupę (artystyczne, sportowe), wypoczynek na łonie natury, zmiana stylu życia (pracy), uczestnictwo w kursach (podnoszenie kwalifikacji), inwestowanie w siebie (rozwój talentu, hobby).

Jeżeli rozumiemy proces dezintegracji pozytywnej możemy łatwiej wyjść z kryzysu z nową, ukształtowaną na wyższym poziomie osobowością.

O wiele trudniejszym problemem jest psychopatia.

Psychopatią jest struktura zintegrowana (na niskim poziomie) nakierowana na realizację egoistycznych celów. Cechuje ją brak konfliktów wewnętrznych i łatwe powodowanie konfliktów zewnętrznych, brak współczucia, wymaganie bezwzględnego posłuszeństwa. Choć osoby o profilu psychopatycznym cieszą się opinią dających sobie radę w życiu, to po pewnym czasie powodują one konflikty w życiu osobistym i społecznym. Podobnie jak psychoneurotycy ich inteligencja jest na usługach popędów (ograniczenie celów i pola zainteresowań). W takim przypadku mądrze jest skorzystać z fachowej pomocy psychologa lub psychiatry.

Jeżeli jednak jesteś człowiekiem wrażliwym i nieobojętne ci jest zło i cierpienie tego świata, w którym przyszło nam żyć, masz wewnętrzne rozterki nad sensem tego życia - odkryj te uczucia jako element procesu przyspieszonego rozwoju. Postaw sobie pytania, na co masz wpływ, jakie wartości wyznaczają sens twojego życia i co i kiedy chcesz zmienić. Potraktuj swój rozbity wewnętrzny obraz świata jak mozaikę i zacznij budować fascynującą, piękną mandalę twoich priorytetów, na miarę marzeń, wierząc, że tylko tak można zbudować lepszy świat.

Najwyższym poziomem rozwoju jest: konkretne doświadczenie parapsychologiczne i mistyczne. Taki wniosek znajduję u Profesora, który całe swoje twórcze życie poświęcił badając klinicznie zagadnienie psychicznego zdrowia człowieka. Na emeryturę wrócił do Polski i zamieszkał w lesie w Radości ... (koło Warszawy).

Jerzy Niczyporuk


[link widoczny dla zalogowanych]


Post został pochwalony 0 razy
Zobacz profil autora
Kazimierz Dąbrowski
PostWysłany: 02 Mar 2009 1:20
Administrator
ADMIN

 
Dołączył: 28 Maj 2005
Posty: 6577
Przeczytał: 0 tematów

Pomógł: 13 razy
Ostrzeżeń: 0/2
Skąd: Gdańsk





Kazimierz Dąbrowski




ur. 1 września 1902 w Klarowie k. Lublina, zm. 26 listopada 1980 w Warszawie) - psycholog, psychiatra i filozof, twórca teorii dezintegracji pozytywnej oraz pionier ruchu higieny psychicznej. Publikował również pod pseudonimem Paweł Cienin/Paul Cienin.

Zakres materiału szkoły powszechnej opanował w domu rodziców, w majatku Klarowo k. Lublina, potem uczył się w Gimnazjum Lubelskim (1916-1921) i będąc uczniem już studiował jako wolontariusz polonistykę na KUL, a następnie po maturze studiował medycynę - na UW w Warszawie, na UAM w Poznaniu i na Uniwersytecie w Genewie. Studiował równolegle psychologię na UAM w Poznaniu a nastepnie w Instytucie J.J. Rousseau w Genewie pod kierownictwem, J. Claparede`a i Jeana Piageta.
Obronił dwa doktoraty z medycyny (Genewa) i z psychologii (Poznań). Habilitację z zakresu psychiatrii dziecięcej przeprowadził na Uniwersytecie Wrocławskim w roku 1948, ale została ona zatwierdzona dopiero zmianach politycznych 1956 roku.

Abraham Maslow zaproponował Dąbrowskiemu objęcie honorowej profesury na Uniwersytecie w Cincinnati, w którym pracował do emerytury. Do objęcia stanowiska nie doszło z przyczyn rodzinnych.
Zdrowie psychiczne

Zdrowie psychiczne jest to zdolność do rozwoju w kierunku wszechstronnego rozumienia, przeżywania, odkrywania i tworzenia coraz wyższej hierarchii rzeczywistości i wartości, aż do konkretnego ideału indywidualnego i społecznego.

K. Dąbrowski, Wprowadzenie do higieny psychicznej, Warszawa 1979, s. 39


Konflikty wewnętrzne

Konflikty wewnętrzne są zasadniczym elementem pozytywnym w tworzeniu hierarchii wartości, w tworzeniu wielopoziomowego psychicznego środowiska wewnętrznego oraz w budowie konkretnego ideału indywidualnego i społecznego. Dlatego jesteśmy zdania, że jednostka nie może realizować zdrowia psychicznego, w sensie zdrowia rozwijającego się bez udziału takich konfliktów. Z tego tez względu jednostki z konfliktami wewnętrznymi, z pewnej mierze również zewnętrznymi związanymni z pierwszymi i im podporządkowanymi będziemy podejrzewać o zdrowie psychiczne, a jednostki nie przejawiające takich konfliktów o uposledzenie uczuciowe (psychopatię), o upośledzenie umysłowe,

K. Dabrowski, Wprowadzenie do higieny psychicznej, s. 45


Wskaźniki rozwoju osobowego


Do głównych wskaźników rozwoju osobowego K. Dąbrowski zaliczył, m.in.:

1. wzmożoną pobudliwość psychiczną,
2. niski próg frustracji,
3. nerwice i psychonerwice,
4. konflikty wewnętrzne,
5. przystosowanie i nieprzystosowanie pozytywne


T. Kobierzycki, Osoba dylematy rozwoju. Studium metakliniczne, Bydgoszcz 1989, s. 87



Publikacje

Książki


* Les conditions psychologique du suicide, Geneve 1929 (praca doktorska)
* Podstawy psychlogiczne samodręczenia (automutylacji), Warszawa 1933 (praca doktorska)
o wersja angielska Boston 1937 (jako praca habilitacyjna)
* Behawioryzm i kierunki pokrewne w psychologii, l Warszawa 1934
* Nerwowość dzieci i młodzieży, Warszawa 1935 (wyd. IV Warszawa 1976)
* Kwestionariusz neurotyczny, Warszawa 1938
* Państwowy Instytut Higieny Psychicznej, Warszawa 1947
* Struktura psychiatrii dziecięcej, Lubiąż 1958
* Społeczno-wychowawcza psychiatria dziecięca, Warszawa 1959
* Higiena psychiczna, Warszawa 1962
* O dezyntegracji pozytywnej, Warszawa 1964
* Positive disintegration, Boston 1964
* Personality - shaping trough Positive Disintegration, Boston 1967
* Mental Growth trough Positive Disintegration, London 1972
o wersja francuska, Quebec 1972
o wersja hiszpańska, Lima 1972
* Psychoneurosis is not an Illnes, London 1972
o wersja francuska, Quebec 1972
o wersja hiszpańska, Lima 1972
* Multilevelness of Emotional and Instinctive Functions, vol. I, theory, vol 2. cases (with M. Piechowski), Edmonton 1972
* Dwie diagnozy, Warszawa 1974
* Zdrowie psychiczne a wartości ludzkie, Warszawa 1974
* Trud istnienia, Warszawa 1975 (wyd. 2. Warszawa 1985)
* Theory of Levels of Emotional Development (with M. Piechowski), New York 1977
* Psychotherapies actuelles (avec. L. Granger et autres), Quebec 1977
* S`ila a une toxicomane dans votre famille (avec Gougen et autres), Quebec 1977
* Psychoterapia przez rozwój, Warszawa 1979
* Dezintegracja pozytywna, Warszawa 1979
* Zdrowie psychiczne (redaktor i współautor), Warszawa 1979 (wyd. 3. Warszawa 1985)
* Funkcje i struktura emocjonalna osobowości, Warszawa 1980 (wyd. 2. Lublin 1984)
* Pasja rozwoju, Warszawa 1982
* W poszukiwaniu zdrowia psychicznego, Warszawa 1996



[link widoczny dla zalogowanych]

[link widoczny dla zalogowanych](ur._1902)#2.


Post został pochwalony 0 razy

Ostatnio zmieniony przez Administrator dnia 02 Mar 2009 1:21, w całości zmieniany 1 raz
Zobacz profil autora
Depresja jako dezintegracja pozytywna
Forum Strona Główna -> ENCYKLOPEDIA WIEDZY WSZELAKIEJ
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)  
Strona 1 z 1  

  
  
 Napisz nowy temat  Odpowiedz do tematu  


fora.pl - załóż własne forum dyskusyjne za darmo
Powered by phpBB © 2001-2003 phpBB Group
Theme created by Vjacheslav Trushkin
Regulamin